با سلام به همه عزیزانی که همیشه مارا مورد لطف خود قرارداده اندوپوزش مجدد از دیر آپدیت کردن در ادامه مطالب گذشته راجع به بهبهان اکنون در مورد نژاد و زبان(گویش)بهبهانی توضیحات بیشتری می دهیم.امید که پسند آید:

جمعیت بهبهان از نظر نژادی ترکیبی است از نژاد ارگانی(یا به عربی ارجانی)

ولر ودیگرمهاجرینی که در آنجا اقامت گزیده اند.مردم بهبهان دارای گویش فارسی

میانه وفارسی لری می باشندواز نظر آداب ورسوم گرچه تا حدودی بافارس وبوشهردر

تاثیر متقابل هستند.اما خودچه بلحاظ رسوم وچه گویش تفاوتهای زیادی با

شهرهاوحتی روستاهای اطراف خود داشته وبخصوص از نظر گویش منحصر به فرد

بوده وحتی با نزدیکترین روستاهای خودکه بعضا در دوسه کیلومتری آن قرار دارند

تفاوتهای فاحشی دارد(مثلا روستای سرسبز کمال آبادسابق که اکنون درحاشیه

شهروچسبیده به جاده کمربندی درمسیر جاده سیمان قرار گرفته ودرواقع باغ نرگس

وحشی بهبهان درنزدیکی آن بود.یاروستای منصوریه که اکنون خودشهرکی

دلپذیرودارای باغاتی زیباوباصفاست ودرنزدیکی کارخانه سیمان قرار داردبا گویشی

نزدیک به فارسی لری ومتفاوت با شهر صحبت می کنند.) 
 در خود شهر هم طایفه ابوعلی ها(بوالی ها)با لهجه ای متفاوت وبین لهجه لری

وبهبهانی صحبت می کنند.(بطوری که گاهی دیگر شهروندان بهبهانی تصور می کنند

که طرف مقابل لر است وبرادران لر یا لر زبان هم می دانند که طرف لری صحبت نمی

کند).حتی دربرخی از محلات(مثل گود چاهک یاگودچهک)از نظر لحن کلام باسایر

محلات تفاوت هایی جزیی دیده می شودکه قدیمی ها بخوبی متوحه این امر هستند

ومی دانند که طرف مقابل گود چهکی است.در بهبهان محلات زیادی وجود داردکه

تعدادآنها به بیش از ۵۰ محله می رسد.معروفترین آنهاکه قدمت بیشتری هم دارندعبارتند از:
امامزاده حیدر/ سیدها/شاه فضل/ابوعلی ها(یا بوالی ها)/باغبان ها(که با ابوعلی ها

در یک محل تقریبا مشترک سکونت دارندولی از نظر طایفه ای تفاوتهاییدارند.)

خراسانی ها(که تعداد زیادی از آنها ابوعلی هستند)/پهلوانان/ اوخسی ها(عصار

خانه)/باب الله/بازارنو/باقزخان /برکه خواجه/محل پر/  چمنک/حمام خان/خروا/درویش

ها/ذر ویس(درب ویس)/سده/شهرنو/عقلایی ها/قبرکنان/کارگه(کارگاه کوزه گری

وحلوا سازی و...) /گچ پزان(کاروانسرا)/ گودچهک/ گودبقال/ گودکلو(کلوخ) /لب

آب/مسجد جامع/مسجدبردی/ملامحسنی ها/  ملایان /معمارها/محل نو/...  والبته

محلات دیگری هم هست که احتمالا از قلم افتاده است.ولی بهر حال تعداد محلات

امروزاز مرز۵۰هم گذشته است. 

درشهر بهبهان بطور کلی سه گروه یا طایفه بزرگ زندگی می کرده اند(منهای

مهاجرین)که عبارت بودنداز" بهبهانی هاوقنواتی هاوابوعلی ها "

بهبهانی هاوقنواتی ها همه از یک ریشه هستندکه بعلت سکونت در محل هریک از

روءسا ویاخوانین خود ودرارتباط باشغل کشاورزی ووابستگی به زمین وتحت فرمان

آنان از هم جدا شده واختلافاتشان به جنگ وخونریزی هم کشیده است.

(جالب است که هنوز هم کسانی در این موارد گاهی تعصباتی دارند که بنظر نگارنده

مانع پیشرفت شهرمان شده ودودش به چشم همه می رود.)

امیدواریم زمانی برسد که اینگونه تعصبات ریشه کن شده وهمگی:

" دست در دست هم نهیم به مهر ---میهن خویش را کنیم آباد."...انشاءالله

وازمداحان قديمي اهلبيت ونوحه سراي تواناي بهبهان كه آثار

ماندگاروبا ارزشي از خود بيادگار گذاشته وخدمت بزرگي به

قرهنگ شهرمان كرد.به ديار باقي شتافت وهمه فرهنگ

دوستان بهبهاني را درماتم گذاشت.

وي با آثار طنز ونيشدارخود جايگاهي رفيع در بهبهان پيدا كرد وبا

انتقادهاي دلسوزانه اش علاوه بر پاک کردن زنگارهاي فرهنگي

واجتماعي توانست درترغيب مسئولين برای آباداني شهر نيز 

 نقش بسرايي ايفا كند.

همشهریان ودوستداران ایشان تسلیت می گوییم.

روحش شاد وقرين رحمت حق ويادش گرامي باد.